Francachadonia: paseando pola Terra

Para ir empezando o curso coa lembranza do que nos gustou o ano pasado, déixovos este pequeno vídeo, primeiro dunha serie deles sobre a visita a París-Lille-Bruxelas que fixemos o ano pasado coa Sección Bilingüe.
Forsa!!

Estes días non poden insertarse directamente os vídeos, así que vos poño aquí o link:
Francachadonia: paseando pola Terra from Ana Moreiras on Vimeo.

Proxeccións no insti e Crebaestruturas

Actualmente temos no recibidor do insti unha mostra das Crebaestruturas elaboradas polo alumnado de 2º da eSO, con crebas recollidas na praia, e ó pé as proxeccións de varios traballos elaborados durante o curso.

Participa enchendo o seguinte formulario e gaña unha camiseta do festival OlloBoi!!

Francachadonia

Este curso o alumnado da Sección Bilingüe de 3º da ESO realizou unha viaxe de estudos a París-Lille-Bruselas que foi organizada entre todos a traveso das ferramentas do Google Docs. Durante moitos, moitos martes (…) quedamos eles, Berta e eu a realizar os proxectos (investigar áreas francófonas no tocante a cultura, accesibilidade, interese…) e expoñelos, para finalmente deseñar por completo a viaxe. Déixovos aquí unha presentación de como se organizou toda a actividade, e un pequeno vídeo dos preparativos. En breve penduraremos o vídeo da viaxe!!

Presentación de Rodaxe en Boiro

Rodaxe, o taller audiovisual ó que pertenzo e no que vou aprendendo a montar os vídeos cos que logo traballamos, preséntase o martes 8 de xuño no Centro Social de Boiro, ás oito da tarde. No mesmo acto, explicaremos como funcionou o Concurso OlloBoi, ao cal enviamos o vídeo O Reversador que gravamos in extremis hai unhas semanas…

Vide á presentación, escoitade o que se fai no Barbanza no eido audiovisual e gañade unha camiseta!

Licenza creative commons

Creative Commons License
NETrezade by Ana Moreiras is licensed under a Creative Commons Reconocimiento-Compartir bajo la misma licencia 3.0 España License.
Permissions beyond the scope of this license may be available at www.moreiras.blogaliza.org.

Creative Commons License
Cachatronic by Ana Moreiras is licensed under a Creative Commons Reconocimiento-No comercial-Compartir bajo la misma licencia 3.0 España License.

Cada vez que publiquedes algo, tedes que respectar a autoría orixinal: se usades músicas ou imaxes, hai que citalas ben ou pedir permiso. Hoxendía en educación téndese a publicar os contidos orixinais baixo licenza Creative Commons, ou sexa: gratuíta e pública. Na páxina de Creative tedes o formulario que cubrir para estes casos; eu acabo de pendurar o traballo que fixen durante o permiso por estudos, o NETrezade, así como este mesmo blog. Compartindo educamos mellor!!

Casas intelixentes

Agora que xa aprendestes un montón sobre instalacións do fogar, recoméndovos que vexades de novo aquelas animacións sobre domótica e vivendas intelixentes que quitamos de Eroski.es

Na mesma liña, podedes consultar este interesante artigo de Repsol.com, onde se insiste na importancia que hoxendía tén preocuparse pola sostenibilidade nas vivendas, concepto que vai máis aló de mercar lámpadas de baixo consumo, preocuparse pola eficiencia enerxética dos electrodomésticos ou empregar de forma eficiente o aire acondicionado. En efecto, cada vez resulta máis habitual escoitar termos como bioconstrución: trátase de casas cuxas técnicas de construción implican un menor uso de materiais contaminantes, contemplando unha redución do consumo enerxético e de auga e unha adecuación ás condiciones bioclimáticas da zona onde se ubiquen .

Hoxendía, o obxectivo é ter vivendas autosuficientes en termos enerxéticos. Entre os sistemas que máis se recomendan, destacan a enerxía solar fotovoltaica, a xeotermia, o emprego de biogás ou biomasa e, en caso de que sexa posible, plantas mini-eólicas.

As instalacións domésticas, por Laura, Andrea e Sara de 3ºB

Ole, nenas!! Deixades alto o listón ao resto da clase! ;)

Feira de artesanía

Eis aquí tódolos murais que entregastes, e si, xa temos gañador!!! O Departamento de Tecnoloxía outorga o súper-premio de murais da I Feira de Artesanía da Cachada a…

Nuria, Cristina e Carme de 2º D!!!

Houbo varios moi bos, foi difícil; aínda estou pensándome conceder un accesit a outro que nos gustou bastante…

Power Balance, a pulsera do “equilibrio”: unha estafa



… pois si, queridos amigos: como vos dicía en Francia, todo isto é un fraude.

A pulsera Power Balance, en cuxa publicidade se indica que proporciona “equilibrio e relax”, axudando ao benestar e mellorando así a condición física de quen a leva, empezou a comercializarse en España hai un ano e causou furor, como se desprende dos máis de 300 000 exemplares vendidos ata agora, principalmente no eido dos deportes de vela e surf.

Un estudo da Facultade de Ciencias de Madrid demostra que esta pulsera non tén absolutamente ningún efecto sobre o portador, así como tampouco se lle observa placebo; por isto, a Dirección Xeral de Consumo, dependiente do Ministerio de Sanidade e Política Social, acaba de  presentar unha denuncia ante a Policía Xudicial por supuesto delito de estafa contra Rod Artwin, a empresa con sé en Leioa (Vizcaya) distribuidora das pulseras holográficas ou “do equilibrio” da marca EFX.

O dito naquel momento, xunto ao Atomium: deixade as cuestións de fé para os misterios bíblicos…

Fonte: El pais.com

O eyeborg

Neil Harbisson é unha das 33000 persoas no mundo que padecen acromatopsia, unha enfermidade hereditaria e sen cura que non permite ao doente apreciar as cores, só o branco e negro. A ciencia acudiu á súa axuda da man do profesor de cibernética Adam Montandon, experto en técnicas para expandir os sentidos a través da tecnoloxía, quen fabricou para Harbisson un ollo cibernético ou eyeborg, capaz de convertir as cores en frecuencias sonoras. Esta nova percepción do seu entorno levouno a combinar  a súa pasión pola música e as artes plásticas nunha serie de obras, que agora se exhiben no Espai Tramart de Barcelona, reunidas na exposición Sinfonía de colores.

“Eu non vexo as cores, escóitoas; o meu  eyeborg converte cada cor e matiz nunha nota musical, así que para min a percepción da  cor é unha experiencia sonora e non visual”, explica Harbisson, que dende marzo de 2004 non se separa nunca da súa prótesie cibernética, un pequeno aparato formado por un sensor e un auricular que pendura da fronte do artista. El sensor envía a información a un ordenador, dotado dun programa que converte as ondas electromagnéticas da luz en frecuencias musicais, que Harbisson interpreta como unha escala de colores. “Ao principio adiqueime a compoñer música con cores en vez de partituras. Logo empecei a realizar representacións pictóricas das propias composicins musicais e finalmente centreime en retratos sonoros, é dicir, en pintar o son dos rostros”, explica Harbisson.

Fonte: El Pais.com

WordPress Themes